Margriet Booi is 30 jaar en werkt als leidster in de Buiten Schoolse Opvang.

Ik (Margriet Booi, 30 jaar) ben namelijk ook gezegend met een baan waar ik heel mijn hart en ziel in kan stoppen. Ik werk namelijk als leidster op Buitenschoolse opvang de Boomhut in Hoogeveen. Als klein meisje droomde ik ervan om politie agent te worden. Maar die droom veranderde eigenlijk continu. Theater trok me ook, of bakker en later koos ik voor het toerisme. Maar al tijdens de opleiding kwam ik erachter dat dat het ook niet voor me was. Maar wat dan wel?
Ik besloot de opleiding sociaal pedagogisch werk te gaan doen. En daar kwam ik er tijdens mijn stage achter dat ik het werken met kinderen heel erg leuk vond. Wat keken ze nog lekker onbevangen in het leven. Ik begon me zelf weer helemaal kind te voelen.

Na mijn opleiding besloot ik nog verder te leren. Activiteitenbegeleiding trok me erg. Ik liep stage met ouderen maar kwam er meteen achter dat ik mijn hart al aan de kinderen verloren had.
Mijn stagebegeleidster gaf me dan ook het advies om te solliciteren in de kinderopvang. En dat deed ik. Negen jaar geleden begon ik dan ook als invalkracht op een kindercentrum in Drachten. Ik
kwam in contact met de buitenschoolse opvang (hier spelen kinderen van 4 tot en met 12 jaar) en kwam helemaal tot bloei. Hier hoorde ik thuis.
Wat was het prachtig om kinderen te zien opbloeien tot klein volwassenen.. om ze te horen praten over hun eerste verliefdheid, over ruzies met vriendinnen en over school. Ik leerde in die tijd mezelf steeds beter kennen en vond mijn weg binnen het
kindercentrum.

Ik kreeg de ambitie om leidinggevende te worden. En dat is me ook gelukt. Gedurende 2,5 jaar
lang was ik locatiehoofd. Maar wat miste ik de kinderen. En wat werd ik weer onzeker over mezelf. Nee dit was niet mijn plek. En zo gebeurde het dat ik in april terug ging naar de groep. Maar dit keer niet in Drachten maar in Hoogeveen. Hier woonde ik inmiddels samen met mijn prins Roeland.
Wat wil ik nog allemaal bereiken in mijn werk? Ik wil een leidster zijn die zich heel erg bewust is van haar manier van werken. Ik wil dat de kinderen met een grote lach binnen komen omdat ze er zoveel zin in
hebben en dat ze boos zijn dat ze weer opgehaald worden omdat ze langer willen blijven. Ik wil uitdaging bieden en knallende activiteiten aan bieden. Die dingen doen, die ze thuis niet kunnen.
De uitdaging van mijn werk zit daar dan ook. Het vinden van leuke activiteiten. Een verdrietig kind weer vrolijk krijgen. De grootste uitdaging zit hem denk ik in de kinderen vanaf een jaar of 10. Het is moeilijk om hen enthousiast te houden en om leuke activiteiten voor hen te verzinnen.
Ik heb een super leuke baan. Elke dag is anders. Er word heel veel gelachen op mijn werk en ik doe eigenlijk allemaal dingen die ik thuis ook leuk vind om te doen. Ik mag knutselen, spelletjes spelen en als het warm weer is ga ik lekker met water spelen.

Wat vind ik minder leuk? Ik vind het jammer dat er nog steeds heel veel mensen zijn die op ons werk neerkijken. Die alleen maar zien dat we die spelletjes spelen met de kinderen en denken dat het allemaal wel erg makkeljk verdienen is. Zij zien niet dat er veel meer werk achter zit. En dat het meer is dan alleen oppassen. 

Wauw Margriet, wat schrijf jij vol enthousiasme over jouw werk! What you give is what you get is heel erg van toepassing op jouw werk. Ik denk dat al die kinderen in Hoogeveen heel erg boffen met jou. Wat is er nou mooier dan je werk met zoveel plezier te doen, niets toch?


Anne-Marie Koeken is 28 jaar en werkt sinds 6 jaar in de Buiten Schoolse Opvang.

Ik ben Anne-Marie Koeken, 28 jaar en woon in Zundert. Zes  jaar geleden had ik het niet meer naar mijn zin in het bejaardenhuis en mijn schoonmoeder vroeg of de kinderopvang niets voor mij was. In eerste instantie dacht ik NEE!! Dat is niets voor mij, maar soms moet je iets gewoon proberen. Nu zes jaar later heb ik het op de Buitenschoolse opvang heel erg naar mijn zin. We hebben kinderen in de leeftijd van 4 tot en met 12 jaar en het is iedere keer weer een hele uitdaging om aan allemaal iets leuks aan te bieden. Ook in de vakanties zijn we open en proberen we er met behulp van thema’s iets extra's van te maken. Zo worden er aan de hand van de thema's activiteiten gedaan en ook uitstapjes gemaakt. We hebben al heel wat dingen ondernomen, zoals zelf ijs maken, naar de boerderij en tijdens de herfstvakantie hadden we iemand uitgenodigd met uitheemse dieren. Van kippen tot schildpadden en van vogels tot slangen, de kinderen vonden het prachtig.

Wat ik al vertelde ik heb het erg naar mijn zin, mijn werk als groepsleidster wissel ik af met de administratieve taken. Hier vallen de intake gesprekken onder, maar ook de contracten, de kas en nog veel meer. Dit maakt mijn werk toch extra leuk en hoe raar het misschien ook klinkt, ik kan niets bedenken wat leuker is. Misschien de ouders die soms best veeleisend zijn, maar als dat alles is??

Ik hoef niet hoger op te komen in dit werk, daar heb ik geen behoefte aan. Het gaat goed op deze manier en de taak van leidinggevende is best pittig in dit vak. Het werken met de kinderen, die vrolijke gezichten, de grappen, soms een traantje en een boze blik, daar doe je het voor en dat is juist de reden waarom ik dit werk zo graag doe!

Het is een flinke ommezwaai van de ouderen naar kinderen, maar zo te lezen heb je daar zeker geen spijt van. Iedere dag is een uitdaging voor je en zo hoort het ook. Tja, en die veeleisende ouders, volgens mij kom jij daar wel uit!

Francien Kampschreur is 40 jaar, woont in Beuningen en werkt als pedagogisch medewerkster op een kinderdagverblijf.

Ik ben Francien Kampschreur en woon in Beuningen. Mijn beroep is pedagogisch medewerkster kinderdagverblijf, oftewel: leidster op een kinderdagverblijf. De term is sinds kort veranderd, maar voor de meeste mensen is deze nog het meest herkenbaar.

Nog niet zo lang werk ik in deze sector. De interesse in dit vak is gegroeid toen ik eenmaal kinderen had en merkte dat het werken met kinderen op mijn lijf geschreven was. Dit was zo sterk dat ik de opleiding van 2,5 jaar er voor over had. Ik merkte dat ik me heerlijk voelde tussen de kinderen en ook van nature het inlevingsvermogen had die voor dit vak nodig was. Ook het stukje pedagogiek spreekt mij enorm aan. Het kinderdagverblijf waar ik nu werk hanteert o.a. de pedagoog Reggio Emilia; wat
voor mij vooral inhoudt dat je kijkt naar wat de kinderen nodig hebben en waar ze
zelf mee aankomen. Hier kan je op inspelen door de omgeving/activiteiten aan te
sluiten op hun belevingswereld. Op deze manier kunnen kinderen zichzelf zijn en
voelen zich dan ook gerespecteerd. Vooral de baby's vind ik een uitdaging op de groep. Zij moeten nog wennen, en leren hechten aan hun verzorgers. Een baby moet het hebben van zijn non-verbale communicatie en juist dát is voor mij een enorme uitdaging! Zorgen dat ze lekker in hun vel zitten, en een gezellige dag hebben is voor mij essentiel in dit vak. Dat ik daarbij niet de knuffels en dus de affectie vergeet mag duidelijk zijn. Daar krijg ik niet genoeg van!

Op dagen waarin het erg druk is en je soms het idee hebben dat je alleen maar verzorgend bezig bent, is het minder leuk. Gelukkig komt dat niet al te vaak voor en mogen we indien nodig iemand extra op de groep vragen. Wat ik echt minder leuk aan dit vak vind zijn al die neventaken die je moet doen. Vooral het administratieve gedeelte speelt mij parten. Ik vind het erg jammer dat het soms ten koste gaat van je werk als leidster. Elk kinderdagverblijf wil uniek zijn en dat is best begrijpelijk, maar vraagt soms
veel van de medewerkster.

Mijn dag is pas geslaagd als ik het idee heb dat alle kinderen hebben gekregen wat hij of zij nodig heeft gehad; dat heeft mijn prioriteit!
De waardering die je daar voor krijgt (van de kinderen, hun ouders, je collega's en mijn leidinggevende), vind ik erg belangrijk en de reden om de volgende dag weer met plezier naar mijn werk te gaan!

Wat ben jij een lieve medewerker op het kinderdagverblijf, volgens mij ben jij voor het werk geschapen. Je spreekt er met zoveel liefde over, geweldig! Die administratie hoort er natuurlijk ook bij, maar ik begrijp dat je het liefst alleen met de kinderen in de weer bent. Ik wens je heel veel plezier in je werk!